Já var nú búinn að lofa sjálfum mér að hætta bloggfærslum, en viti menn hinn eini sanni Ari Gylfason "klukkaði" mig, ég get nú seint sagt að ég sé maður sem flýr áskorannir. Þannig here it goes


1. Fjögur störf sem ég hef unnið:

Bestfiskur
Trésmiðjan EIK
Sjó á línubáttnum Sævar
Umf Sindri

Fjórar bíómyndir sem ég held uppá: 

Fight Club
Reservoir Dogs
Clockwork Orange
The Boondock Saints

Fjórir staðir sem ég hef átt heima á: 

Reykholt
Hornafjörður
Selfoss
"Reykjavík"

Fjórir sjónvarpsþættir sem ég horfi  helst á:  
Dexter
Friends
Seinfeld
Family Guy
Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum: 

Búlgaría
Spánn
Færeyjar
England
Fjórar síður sem ég heimsæki daglega (reglulega):

Myspace
Karfan.is
nba.com
mbl.is

Fjórir réttir sem mér finnst góðir: 

Subway
American Style
Saltað Hrossakjöt
Humar

Fjórar bækur sem ég les amk. árlega: (Breytum þessu í fjórar bækur sem ég hef lesið og fynst góðar, les ekki bækur oftar en einu sinni)
Harry Potter
Englar Alheimsins
101 Reykjavík
Dýrðlegt fjöldasjálfsmorð

Þakka áskorunninna kærlega Ari minn og vona að þú hafir það sem allra best þarna vestur um haf. Veit ekki hvort ég fá eitthvern tímann andagift til að hefja á ný netraus og væl hér á bloggar.is. will keep ypu postit. Þakkir fyrir lestur hér á mánuðum áður. Hilmar kveður

Hilmar...

Það munar ekki um veisluna sem þessi unaðslegi sólbjarti júni mánuður ætlar að færa okkur. Tónlistarleg raðfullnæging.

Hilmar...

Það var í maí mánuði ársins 2008 að Hilmar Fúskasmiður snéri til heimahaga sinna í uppsveitum borgarfjarðar til að munda hamarinn að nýju. Hilmar Fúskasmiður stefndi á að gera Mellutröð að fegurstu tröð Reykholts city. Vægast sagt verðugt verkefni þar á ferð þar sem Hilmar Fúskasmiður þyrfti að bæta fegurð og unnað traðarinnar einu sönnu. En eins og allir heimsborgarar vita sem hafa heimsótt Reykholt city er mellutröð í beinum útlegg til austurs af tröðinni. Í smíðaliði Hilmars Fúskasmiðs eru margir góðir menn, Sigurður Spörfugl sér um að starfseminn gangi sem smurðust og allir sinni sínum verkum vel og af samviskusemi, þar fyrir neðan kemur Herman (sem ber mann þegar hann sér mann) Handsome. Síðan eru það frændurnir þrír sem að sjá um almennar handlenginar og aðrar skíta vinnur, Hilmar Fúskasmiður, Sindri Síkáti og Helgi Hárfagri. Smann mynda þeir Trésmiðjuna Eik í Borgarfirði, sem mun að öllum líkindum ná heimsyfirráði áður en yfir líkur.

Já gott fólk ég er kominn heim í sveitina einu sönnu, það er komið sumar, körfuboltinn búinn og allir eru hamingjusamir. Það má með sanni segja að FSu körfuboltaliðið hafi komið ljómandi vel útúr tímabilinu. Sæti í úrvalsdeild, íslands og bikarmeistarar í unglingaflokki og þriðja til fjórða sæti í drengjaflokki. Fór að velta fyrir mér um daginn eitthvern tíman í kringum fráfall afa míns hvað eru bestu tímar lífsins. Það hafa allir heyrt hið sívinsæla og ofurnauðgaða lag Bryan Adams þegar hann syngur um bestu tíma lífsins summer of '69. Hvenar eru tímarnir þegar manni líður sem best? Er það þegar maður er ungur og vitlaus og engar áhuggjur eru nálægar og eini tilgangur lífsins er að hafa gamann. Er það þegar við verðum unglingar og förum að nálgast fullorðins árinn? Með tilheyrandi makaveiðum, ball ferðum, prófalestri og þegar stanpínan stendur sem hæðst yfir bílakaupum með glans felgum. Er það þegar hreiðrið er að verða til fyrsta barnið að koma og húsið að verða tilbúið og námið endalausa að klárast. Er það gifta lífið? Þegar rútínan vinna, sæka krakkana, skuttla krökkunum, lána krökkunum, þrífa húsið, fara í matarboð stendur sem hæðst. Eða þegar allt þetta klárast og við förum á ellilaun sjáum börninn okkar reyna að flögra útúr hreiðrinu og standa á eigin fótum meðan við erum eftir með lífsförunautnum eða einhverjum öðrum sem að við fundum á leiðinni? Er maður búinn með bestu tíma lífsins eða eiga þeir eftir að koma? á maður eftir að átta sig á því þegar bestu tímarnir eru að gerast. Hugsanlega er það þó þannig að þegar maður hefur upplifað þetta allt, þá geti maður horft aftur og vallið sinn tíma. Pæling.


Hamingjuóskir til vina minna og kunningja sem voru að ljúka stúdents prófi og baráttukveðjur til þeirra sem eru á sama stað og ég og eiga nokkur ár eftir. Hef ákveðið að enda þessa snöggskrifðuðu færslu og rjúka út í buskan og finna mér einhverskonar afþreyingu í dalnum fagra. Fariði vel með ykkur ást og friður.

Hilmar

Þetta tels nú varla sem blogg færsla. Það er allavega komið í ljós að ég er að öllum líkindum óneytanlega lélegasti bloggari sögunnar. Allir mínir unaðslegu lesendur hafa yfirgefið mig, leitað á önnur mið í blogg-heimum. Þá get ég varið að blogga fyrir sjálfan mig ætli það geti ekki bara verið meira gamann. Líður skringilega þessa kvöld stund fyrsta leiktímabil mitt með FSu er að líða undir lok og mun klárast á sunnudaginn ef að við höfum karlmannsbolta til að vinna KR í undanúrslitum á föstudaginn, annars þá. Þetta er vægast sagt búið að vera magnað ár þvílíkar breytingar í tilveru minni! Greinilegt að þau ár sem að enda á tölunni sjö eru þau veigamestu í lífi mínu. Get ekki annað sagt en að ég hlakki til sumarsinns, síðasta sumar var það allra skemtilegasta sem hefur rekið á fjörur mínar hingað til og hver veit hvað það á eftir að bera í skauti sér. Horfði á myndina Almost Famous aftur núna fyrir stuttu síðan. Set inn atriði sem að lýsir lífi mínu í dag svo algerlega. Veit ekki allveg hvar "heima" er, en svarið er ekki flókið "heima" er þar sem að fólkið sem að þér þykir vænt um er staðsett. Hvort sem það er á Selfossi, Hornafirði, Borgarfirði eða jafnvel í rútu. Já elskurnar hipps um happs um heiminn í leit að tilgangi, staðfestu og þörf. Skora á ykkur öll sömul til að skoða eftirfarandi myndbrot það á svo vel við í kvöld að það líkist skjávarpa af heilanum í mér.



P.s. Strákar næsta roadtrip verður unaðslegt, get ekki beðið!

Hilmar...

Innlit frá fossheiðinni, enn og aftur hafa orðið breytingar á stöðu manskapar hér í hreiðrinu. Arnar Guðjónsson hreiður gerðar maður og eigandi er floginn, eða skriðinn væri kanski rétta orðið. Nei það er ljótt að gera grín að föttluðum. Öllu gamni sleptu þá fór Arnar bróðir minn í brjósklosaðgerð útaf bakinu og hefur flutt upp í sveit þangað til hann verður góður aftur. Rétt vonandi að þetta geri eitthvað gagn. Um leið og Arnar var rokinn rauk Skúli Ingibergur úr stofunni og inn í herbergið hanns Arnars, hann var víst orðinn leiður á stofunni. Semsagt ekkert stofudjásn lengur hálf sorglegt ekki satt? Ef einhverjum vantar griðarstað á Selfossi þá er hinn sami beðinn um að hafa samband við mig í síma 8453527. Ég er viss um að við getum gengið frá góðum samningum. Að auki má bæta við að þú kemst í lítinn en eftirsóknarverðan hóp "stofudjásn Fossheiðarinnar" þar má nefna gott fólk eins og Hallgrím Pálma, Skúla Ingiberg, Helga Eyleif, Sindra Sveinn, Hákon Skeljabrekkuundur. Vá þegar að ég hugsa út í það get ég talið ótrúlegalengi upp það fólk sem hefur gist í stofunni. Kanski ekki svo lítill hópur eftir allt samann en eftirsóknarverður engu að síður.

Helstu fréttirnar eru þó þær að unglingaflokkur FSu tók bikarmeistaratitill núna seinasta sunnudag. Semsagt minn fyrsti titill í íslenskum körfubolta. Var nú ekkert að raða inn mínotum en þetta var mjög gamnn, spenandi leikur og góður endir á vel heppnaðari bikarhelgi hér á Selfossi.

Miðvikudaginn seinasta var ég staddur á Benny Crespos Gang tónleikum hér á Selfossi. Ágætis tónleikar þar á ferð, verð að viðurkenna sök mína og játa að ég hef nú ekki mikið lagt hlustir mínar við þetta band. Þau komu mér þó nokkuð á óvart með nokkuð skemtilegri tónlist, samblanda af Indie og post rokki. Fór það þó nett í mínar fínustu taugar misheppnaðar tilraunir söngvarans til að vera Ragnar Zolberg, hljómaði oft eins og lélegt eftirherma í söng sínum. Annars skemtilegt band sem gæti og verður öruglega nokkuð stórt á Íslandi.

Fimtudaginn var þó haldið til Reykjavíkur til að hlýða á hið magnaða danska band Munich sem að spilaði í Norðurkjallaranum í MH. Dikta félagar sáu um upphitun og voru góðir að venju, verða að segja að mér hlakkar til að heyra komandi plötu þeirra skemtilegur píanó fílingur í nýja dótinu þeirra. Svo var það Munich eins og kanski sumir vita þá eru Munich sama sem ekkert þekktir nema á Íslandi. Mikið af góðum lögum og þónokkuð vel spilandi band, eina sem skemti nokkuð fyrir var trommusoundið á tónleikunum. Get ekki sagt annað en að mér hlakki til að sjá hvað verður um þessa hljomsveit í framtíðinni gæti trúað því að þau eigi eftir að gera nokkuð stóra hluti. Eftir tónleikana fórum við Helgi, Kristján, Konni og Ási og fengum okkur kaffibolla niðri í bæ.

Í körfubolta fréttum er hinsvegar það helst að við unnum Fjölni í undanúrslitum bikarkeppninnar á föstudeginum í unglingaflokki. Þannig að næstu helgi verð ég að spila um minn fyrsta titill í íslenskum körfubolta. Kveð þó að sinni

Hilmar

Like totaly ógó gegt mikið á gelgjunni skilluru www.hilmarg.central.is

Rakst á bloggsíðu hjá þessum unga, reiða, gelgjuskeiðs manni. Ekki frá því að ég hafi verið duglegur við ofnotkun á hinu vinsæla bandaríska blótsyrði "Fuck!" Einstaklega gamann að lesa þessar færslur aftur.

Rúmlega mín er rúmlega ljómandi leiðinleg til lengdar, harður diskur í eign Skúla hefur nokkurn veginn haldið mér gangadi. Að vera veikur er ekki stuð!

300 var myndin sem að ég var að klára að horfa á, ekki frá því að þetta sé eitt rosalegasta útlit á kvikmynd sem að ég hef séð síðan að Sin City kom. Hún myndi nú seint flokkast sem meistaraverk, þótt það séu margar skemmtilega sögulegar staðreyndir í henni verður hún líka hálf ævintýraleg á köflum og þar af leiðandi hálfglötuð. En myndataka og tæknibrellur eru rosalegar, bardaga atriðinn eru ein þau allra flottustu sem að ég hef séð sankallað augnakonfekt. Læt fylgja eitt myndbrot þar sem að konungur Spartverjana Leonidas er í bardaga, sjúklega flott atriði.

Stingandi hausverkur að gera mig geðveikan á þessum hundleiðinlega þriðjudegi. Hringdi mig inn veikan í fyrsta skipti í allri minni skólagöngu í FSu þrátt fyrir það ætla ég sð spila körfuboltaleik gegn UMFG í kvöld.

Já kominn tími á blogg? Er hér með formlega búinn að drulla þó nokkuð langa vegalengt upp að herðablöðum með þessa ágætu bloggsíðu mína. Er nú kominn tími á smá skriftir. Seinasta helgi var án alls vafa gífurlega skemtileg þar sem að á þorrablót í Logalandi var haldið með góðum drengjum, líkt og Hallgrími Pálma (sem er fluttur úr stofunni og var skarð hans fyllt með íturvöxnum manni sem ber nafnið Skúli Ingibergur Þórarinsson) Skúli, Arnar, Helgi, Sindri og Bjössi frændi Sindra voru svona helstu meðfarar menn á þessu skemmtilega balli ásamt þó mörgum öðrum. Endaði svo kvöldið með hvíslkjötsúpueftirpartíi að Fróðastöðum í Hvítársíðu. Alltaf jafn yndislegt að koma upp í sveit.

Alltaf er nú jafn gaman að enduruppgötva hljómsveitir var það nú hið magnaða band Skunk Anansie sem að skaut upp sköllótta svarta höfðinu. Fáránlega góð hljómsveit sem var með hina sjúklega hæfileikaríku Skin í fararbroddi. Ein af þeim fáu söngkonum sem að eru skemmtilegar þið afsakið alhæfinguna en því miður þá leiðist mér almennt söngkonur. Diskurinn Post Orgasmic chill er óneytanlega skemmtilegasta platan þeirra. Mæli með að fólk taki upp gömlu diskana sína með Skunk og byrji að hlusta aftur. Góður skítur þarna á ferð. Meira um tónlist þá stefni ég á tónleika með danska bandinu Munich á Gauknum eftir hálfan mánuð. Ætla ekki að missa af öðrum stórum tónleikum. Þar sem að ég grét mig í svefn í fósturstellingunni þar síðasta laugardag þegar að ég náði ekki að komast á I Adapt en þið vitið lífið sígur rass.